Γιατι ποτε κανεις δε μας εκλεισε το τηλεφωνο!

Γιατί ποτέ, κανείς, δε μας έκλεισε το τηλέφωνο!

Σαββατοκύριακο παιχνιδιού στη Πάτρα. Έφτασε η ώρα που ολοχρονίς περιμένουμε! Προτελευταίο Σαββατοκύριακο Καρναβαλιού στη Πάτρα και Κρυμμένος Θησαυρός, το παιχνίδι που μετά από 55 χρόνια ζωής, όχι μόνο παίζεται από τους Πατρινούς, αλλά τους παθιάζει, τους συναρπάζει, τους ενώνει σε ένα ξέφρενο χορό, καρναβαλικό, τανγκό, βαλς, ή οτιδήποτε αρέσει στο καθένα.

Σαββατοκύριακο θεμάτων. Η μητέρα όλων των μαχών! Είναι η ώρα για την οποία προετοιμαζόμαστε καιρό. Όσα παιχνίδια πλατείας και παζλ και γρίφους και φέρτε κι «υποφέρτε» κι αν μας ζητήσουν, από την έναρξη του καρναβαλιού στις 17 Ιανουαρίου μέχρι σήμερα, ωχριούν μπροστά σε αυτό που συμβαίνει αυτό το Σαββατοκύριακο στα σπίτια μας. 

 Σαββατοκύριακο θεμάτων και εμείς έτοιμοι από καιρό, περιφέρουμε από σπίτι σε σπίτι τα βιβλία που ολοχρονίς, με συνέπεια αγοράζουμε και διαβάζουμε. Όπως τότε, που είμαστε μαθητές και τα παίρναμε μαζί μας στις διακοπές. Και τα γυρνάγαμε αδιάβαστα. Μόνο που αυτά τα διαβάζουμε. Βιβλία γραμμένα για την Πάτρα, από Πατρινούς και όχι μόνο.Τα πάντα είναι σημαντικά και τίποτα δεν το αφήνουμε στην άκρη. Από τον Καποδίστρια και την αγάπη του για τη πόλη μας, μέχρι την εμπορική αλληλογραφία των σταφιδεμπόρων, τα λευκώματα της Αχαϊκής βιομηχανίας, ή τη λίστα των γιατρών του παρελθόντος, και τους τηλεφωνικούς καταλόγους του παρόντος. Κλείνουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας σε όλα τα υπόλοιπα, αφού τίποτα άλλο δεν έχει σημασία. Ακόμα και οι ανάγκες των παιδιών μας οφείλουν να περιμένουν για λίγο. Δυο μέρες είναι αυτές άλλωστε. Κανείς δεν έπαθε τίποτα τρώγοντας τσιπς για δύο μέρες…..

Σαββατοκύριακο της πίτσας και των τσιπς λοιπόν! Αυτό ομολογώ  είναι λίγο χειρότερο από τα παρελθόν, όπου οι μεγαλύτεροι συμμετείχαν με το τρόπο τους στο παιχνίδι, εφοδιάζοντας τα παιδιά τους που έπαιζαν, με ταψιά παστίτσιο, ταψιά γαλακτομπούρεκο και οτιδήποτε μπορούσαν να σκεφτούν για να μην αποσπάται η προσοχή τους από το παιχνίδι. Ως γνωστόν, νηστικό αρκούδι, θέματα δε βρίσκει!

Σαββατοκύριακο που παίρνουν φωτιά τα τηλέφωνα, οποιαδήποτε στιγμή, σε οποιονδήποτε, οπουδήποτε! Και ποτέ μα ποτέ, κανείς δε μας έκλεισε την πόρτα, δε μας έκλεισε το τηλέφωνο. Ακόμα και άνθρωποι εκτός Πάτρας, που δεν έχουν ακούσει ποτέ για το παιχνίδι. Όποια πόρτα και αν χτυπάμε είναι πάντα ανοιχτή, όποιον άνθρωπο κι αν ξυπνάμε, πάντα μας δίνει αυτό που ζητάμε! Γιατί το παιχνίδι μας επιτελεί και αυτό τη λειτουργία του Καρναβαλιού. Εμπλέκει τους ανθρώπους και τους ξεσηκώνει, τους φέρνει πιο κοντά, τους ενώνει σύμφωνα με τον Μπαχτίν, σε μια «γελαστική κουλτούρα» όπου η αποξένωση προσωρινά χάνεται και ο άνθρωπος επιστρέφει στον εαυτό του και νιώθει ως άνθρωπος μεταξύ ανθρώπων, μέσα σε αυτή τη μοναδική καρναβαλική αίσθηση του κόσμου!

Μπορεί κάποια στιγμή το παιχνίδι να αλλάξει μορφή, να γίνει καλύτερο ή χειρότερο, δεν έχει σημασία, για εμάς που αξιωνόμαστε τέτοιο ταξίδι, η Ιθάκη δε μας προδίδει ποτέ. Γιατί κάθε χρόνο βγαίνουμε σοφότεροι από αυτό το παιχνίδι και πιο χαρούμενοι. Γιατί δεν είναι ένα παιχνίδι του σώματος αλλά κυρίως παιχνίδι του μυαλού και της ψυχής. Και ποτέ κανέναν δεν έβλαψε να ξέρει ότι η Πάτρα θα μπορούσε να λέγεται Ιωαννούπολη, εάν ο Κυβερνήτης ήταν λιγότερο σεμνός και το είχε επιτρέψει, αλλά και ποτέ κανέναν δεν έβλαψε λίγο παραπάνω γέλιο και χαρά που μεταμορφώνουν τον άνθρωπο, τον κάνουν καλύτερο.

Το Καρναβάλι και το παιδί του, ο Κρυμμένος Θησαυρός, μας δίνει την ευκαιρία να είμαστε μέρος αυτού του υπέροχου ανεμοστρόβιλου που σαρώνει τη ζωή μας το προτελευταίο σαββατοκύριακο του Καρναβαλιού, στο τέλος του χειμώνα. Κι είναι σαν να μπαίνει η άνοιξη, στο μυαλό μας και την ψυχή μας και την καρδιά μας...

Χριστίνα Σκαρπέτα